გადაარჩენს თუ არა ოქსფორდ-სტრიტს საფეხმავლო ქუჩად გადაქცევა?
ლონდონის ოქსფორდ-სტრიტზე ბოლო ათწლეულების ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ცვლილება განხორციელდა. 2026 წლის 26 ოქტომბერს ცნობილი სავაჭრო ქუჩის თითქმის ერთკილომეტრიანი მონაკვეთი — ორჩარდ-სტრიტიდან გრეიტ-პორტლანდ-სტრიტამდე — ტრანსპორტის მოძრაობისთვის დაიკეტა და საფეხმავლო ზონად იქცა. ქუჩის კეთილმოწყობა ეტაპობრივად გაგრძელდება.
ლონდონის მერი სადიქ ხანი იმედოვნებს, რომ გადატვირთული და დაბინძურებული ქუჩა იქცევა ადგილად, სადაც ადამიანებს დროის გატარება მოუნდებათ.
განახლების პირველ ეტაპზე მომუშავე არქიტექტურული კომპანია East ქუჩაში ხეების, დასასვენებელი ადგილებისა და ახალი საჯარო სივრცეების მოწყობას გეგმავს. 2027 წლის გაზაფხულის ბოლომდე დაგეგმილია 50-ზე მეტი ახალი ხის, ორი ახალი საჯარო მოედნისა და გაუმჯობესებული საინფორმაციო ნიშნების დამატება. ცვლილებების ეტაპობრივად განხორციელება სპეციალისტებს საშუალებას მისცემს, დააკვირდნენ, როგორ იყენებენ ადამიანები სივრცეს, და მათი გამოცდილება საბოლოო დიზაინში ასახონ.
კიდევ ერთი მიზანია ოქსფორდ-სტრიტის მეზობელ უბნებთან — სოჰოსთან, ფიცროვიასთან, მეიფერთან და მერილებონთან — უკეთ დაკავშირება. პროექტი ეხმიანება დანიელი ურბანისტის, იან გელის ხედვას: ქალაქები ადამიანების ყოველდღიურ საჭიროებებზე უნდა იყოს მორგებული — სეირნობაზე, დასვენებაზე, შეხვედრებსა და გარემოზე დაკვირვებაზე. გელმა ოქსფორდ-სტრიტის საფეხმავლო ქუჩად გადაქცევის რეკომენდაცია ოც წელზე მეტი ხნის წინ გასცა.
პროექტი არაერთხელ შეფერხდა პოლიტიკური დავებისა და მეზობელ ქუჩებზე ტრანსპორტის გადამისამართების გამო გამოთქმული შეშფოთების შედეგად. ადგილობრივების ნაწილი შიშობს, რომ ავტობუსები და სატვირთო მანქანები მიმდებარე ქუჩებს გადატვირთავს. ხელმისაწვდომობის საკითხებზე მომუშავე ჯგუფები კი მიუთითებენ, რომ ზოგიერთ ხანდაზმულ და შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე სტუმარს გადაადგილება შესაძლოა გაურთულდეს. ქუჩის დახურვის შემდეგ განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი იქნება იმის შეფასება, როგორ მუშაობს შეცვლილი სატრანსპორტო სქემა და რამდენად მოსახერხებელია ახალი სივრცე სხვადასხვა საჭიროების მქონე ადამიანებისთვის.
მხოლოდ ტრანსპორტის აკრძალვა წარმატების გარანტია ვერ იქნება. ოქსფორდ-სტრიტი შესაძლოა კვლავ ხმაურიან სავაჭრო დერეფნად ან ტურისტულ ადგილად დარჩეს, რომელსაც ლონდონელები თავს არიდებენ. მისი მომავალი დამოკიდებულია იმაზე, შეიქმნება თუ არა მიმზიდველი საჯარო სივრცე, სადაც ვაჭრობასთან ერთად ადამიანებს ურთიერთობისა და დასვენების შესაძლებლობაც ექნებათ.